Categoriearchief: life hacks

Crowdfunding: The SafeBox

SafeBoxTM : Waarom?

Vind je het ook zo irritant dat je, nadat je op internet hebt gezocht naar een zoekgeraakte handleiding of te vervangen onderdelen van een apparaat, door willekeurige websites, Twitter en Facebook wordt bestookt met superaanbiedingen van de nieuwste versie van dat apparaat? Of dat je via WhatsApp de verlangslijstjes van de kinderen met je schoonmoeder hebt besproken en je daarna voornamelijk speelgoedadvertenties te zien krijgt? Maar het gaat nog veel verder. Nadat ik mijn man plagend voor prutser had uitgemaakt – hij had mijn autosleutels per ongeluk meegenomen naar het werk – vroeg Facebook of ik wellicht geïnteresseerd was in een echtscheidingscoach. Zou mijn man ondertussen Second Love aangeraden krijgen?

En dan het nieuws. Facebook gebruikte de data voor psychologische experimenten. Een nieuwe wet, die momenteel ter goedkeurig in de Eerste Kamer ligt, zal het voor de AIVD mogelijk maken al je communicatieverkeer op te slaan en door te bladeren. Smart-TV’s die alles kunnen zien wat er bij jou thuis op de bank gebeurt. En in Amerika mag men je internethistorie gaan verkopen. Met daarin dus ook de klachten waar je het afgelopen jaar even op zocht. Onder de hamer en naar je verzekeringsmaatschappij. Big Brother 2.0. We leven in een panopticum.

SafeBoxTM: Wat is het?

SafeBoxTM komt met dé oplossing voor iedereen die klaar is met het panopticum. Voor iedereen die niet langer bespioneerd wenst te worden en weer vrijuit wil kunnen zeggen dat Wilders een wandelend mannelijk geslachtsorgaan is. En dat vrouwen helemaal niet bibberend als rietjes over straat gaan. En dat je konijn een beter kapsel heeft. Allemaal zonder daarna kortingsacties op de nieuwste mini rabbit tarzan getoond te krijgen. Disclaimer voor wie het opzoekt: ik ben niet verantwoordelijk voor de advertenties die je de komende tijd ontvangt. Voor iedereen die weer een feestje wil kunnen organiseren, zonder dat Google je zorgverzekering inseint dat het, gezien je alcoholconsumptie, wellicht zinvol is de premie voor volgend jaar iets op te hogen. De SafeBoxTM ontkoppelt je van The Matrix.

Hoe werkt de SafeBoxTM?

Het principe is simpel: Wij sturen jou de SafeBoxTM straks geheel kosteloos toe. Jij verzamelt al je apparaten met WiFi, BlueTooth of andere datacommunicatiemogelijkheden en doet deze in de SafeBoxTM. Denk aan je laptop, telefoon, iPad, smart-huishoudapparaten, je ToonTM of Nest, etc. Bij twijfel? In de SafeBoxTM ermee. Heb je apparaten die niet in de SafeBox passen, zoals een Tesla, neem dan contact met ons op om gebruik te maken van onze gratis pick-up, no return service.

In de SafeBoxTM vind je een retoursticker en tape om de SafeBoxTM te verzegelen. Verzegel de gevulde SafeBoxTM, plak de retoursticker erop en verzend hem via een pakketdienst naar keuze. Wij van SafeBoxTM zorgen voor de rest.

En jij? Jij hebt je vrijheid terug.

Je vrijheid terug, met SafeBoxTM

Schrijf je vandaag nog in voor de KickStarter van de SafeBoxTM en ontvang onze TamTamTM cadeau.*

*bij deelname vanaf 150 euro.

Ons eerste prototype, dankzij gulle deelnemers!

This entry was posted in life hacks, privacy and tagged by .

Troubleshooting the Dremel3D20 for absolute beginners

En toen hadden we een 3D printer. Drie weken voor Tweakers deze vergelijking maakte, waar de Dremel3D20 niet al te best uitkwam. Eerlijk gezegd herkennen we een aantal van de genoemde punten. Terugbrengen doen we niet, want we betaalden er ook maar de helft voor. En voor dat bedrag hebben we zeker waar voor ons geld.

Maar goed, het gaat allemaal nog niet perfect. Dat heeft weinig met de door Tweakers aangehaalde punten te maken, wel met mijn eigen leek-status op het gebied van 3D ontwerpen en printen trouwens. Want behalve een incidenteel wat meubels verplaatsen in Google Sketchup, had ik geen ervaring met 3D software. Eerst maar eens wat door andere mensen ontworpen 3D-modellen geprobeerd te printen. Zelf ontwerpen was de volgende stap, en toen ik met het verfijnen van wat ontwerpjes begon, liep ik inderdaad tegen wat beperkingen aan. Zoals eerder vermeld, voornamelijk mijn eigen. Waarvan ik overigens verwacht dat ze niet uniek zijn voor deze printer. Dus hier de eerste issues waar ik tegenaan liep. Met oplossingen.

Waar vind ik kant en klare bestanden om te printen?

Een bestand dat eindigt op .stl kan door vrijwel alle 3D printersoftware – bijgeleverd bij je printer – worden ingelezen en omgezet tot een printbestand voor jouw printer. Online worden ongelooflijk veel van deze bestanden gedeeld. All3DP zet een aantal databases waar modellen worden gedeeld voor je op een rij. Let op: overhangende delen hebben soms ondersteuning nodig, in de lucht printen, gaat namelijk niet. Iedere volgende laag moet op het printbed of een laag eronder komen. Deze ondersteuning moet je meestal zelf nog aanbrengen. Dit is vrij eenvoudig. Zie hieronder.

Hoe ondersteun ik overhangende delen?

Via de Dremel website kun je PrintStudio downloaden. Met deze branded versie van Autodesk kun je overhangende delen met een klik op de knop automatisch of – als je wilt – handmatig ondersteuning geven. Deze ondersteuning verwijder je na het printen door ze van je model af te breken. Een pincetje, (knijp)tang en setjes met kleine vijltjes is geen overbodige luxe.

Het filament blijft aan de printkop zitten/ mijn (rechte) ontwerp wordt scheef aflopend geprint

Waarschijnlijk moet je de printplaat (via het menu op de printer tool>level) opnieuw lijnen. Als het goed is heb je hiervoor een dun kaartje bij je printer geleverd gekregen. Het programma loodst je door de stappen: Op drie punten staat de printer stil en probeer je het kaartje tussen de printkop en de plaat te passen. Hij moet er precies makkelijk onderdoor kunnen glijden. Is er extra ruimte tussen kaart en kop, dan moet je het plaatje met de draaiknoppen onder het plaatje omhoog draaien, gaat het schuiven stroef, draai dan het plaatje op dit punt iets omlaag.

Als je printkop er nu nog steeds uitziet als Bob Ross, kan het zijn dat een deel van je printbestand ‘in de lucht’ wordt geprint. Bijvoorbeeld omdat het – ten opzichte van – andere delen hoger is uitgelijnd op de z-as, of te ver overhangt (zie hierboven).

Als je de oplossing niet in bovenstaande twee punten vindt, kan het ook nog zijn dat je printer niet stabiel of recht genoeg staat. Zet hem op een stevig bureau of anders gewoon op de grond.

De eerste laag blijft niet plakken

Je kunt je printer uitbreiden (non-dremel), zodat deze een verwarmd printbed heeft. Of speciaal folie kopen, om erop te plakken. Of met schilderstape. Maar verreweg het goedkoopst, simpelst en absoluut effectief bleek hier: lijmstift. Pritt, of die van de action. Printbed (met daarop de standaard Dremel folie die bij de printer geleverd werd) even schoonmaken met een doekje met water, afdrogen, pritten, printen, print verwijderen. Herhaal. Helpt ook tegen kromtrekken.

Disclaimer: Het plakt érg goed en ik ben natuurlijk niet verantwoordelijk voor losgetrokken folie van de printplaat, gebarsten printjes of andere schade ontstaan door het pritten van je plaat. Door er iets duns onder te steken, zoals oude bonuskaart, of liefst iets van nog net iets dunner/ flexibeler plastic kun je je creatie voorzichtig loswrikken. Met wat geduld schadevrij. 😉

Alles ziet er goed uit, maar de standaard bijgeleverde software blijft hangen op het maken van het printbestand.

De reden hiervan, is divers. Soms geeft hij tijdens het laden al de melding dat niet alle oppervlakten gesloten zijn. Soms blijft hij, wanneer je de standaard bijgeleverde software gebruikt, echter pas hangen op het maken van het printbestand in de stap ‘build’. Via de Dremel website heb ik PrintStudio gedownload (je moet eerst een account aanmaken), een branded versie van Autodesk. In PrintStudio is het mogelijk het bouwproces stap voor stap uit te voeren, soms lukt het op deze manier wel. In de stap repair kunnen open oppervlakten soms gesloten worden. In de stap preview worden de lagen opgebouwd, wanneer dit met de originele software niet lukt, lukt het in PrintStudio meestal wel.

Alles gaat perfect, maar hij print niet!

Het ontwerp was gelukt en de standaardsoftware klaagde niet tijdens het opbouwen van de printer-file. Maar eenmaal op de printer gebeurde er…niets. Hij sprong gewoon terug naar het hoofdmenu. Wat blijkt? Lange (ik heb het aantal tekens niet meer getest) filenamen, accepteeert de Dremel3D20 niet. De oplossing is dus net zo suf als het probleem: bestand hernoemen en printen maar.

Dat is pech, stukje weg?!

Ook hier, alles leek prima te gaan, hij genereerde een printbestand en printte het zonder foutmeldingen of waarschuwingen. Maar toen ik het resultaat uit de printer haalde, ontbraken er stukjes, waarvan ik zeker wist dat deze wel aanwezig waren op de tekening.

Ik heb het model met de standaardsoftware omgezet naar een printbestand en toen ik goed keek zag ik dat daar inderdaad ook al – ondanks high quality – delen ontbraken. Het bestand aanmaken in PrintStudio leidt hier vaker tot een gewenst resultaat.


 

Printbestand van hetzelfde model, dit keer met PrintStudio, de binnenring wordt nu goed weergegeven.

NB: De tandwielen komen uit een fantastische 3D klok, ontworpen en gedeeld door TheGoofy op Thingiverse.

En met een goed printbestand, is de print meteen veel beter.

 

 

Card error

De Dremel3D20 kan SD kaarten tot 32Gb lezen. Probeer je gegevens van een kaart te laden met een hogere capaciteit, dan geeft de printer de melding ‘card error’, of blijft deze herstarten wanneer je in het printmenu op de printer op ‘build’ drukt.

En onthoud: oefening baart kunst!

Spirograaf, getekend met Blender.

 

This entry was posted in 3D-design, life hacks and tagged by .

Het leven van een jongensbroek

Hoewel wij de kinderen thuis proberen mee te geven dat sekseverschillen niet relevant zijn voor de kleur van de donut die ze op woensdagmiddag bij de bakker uit mogen zoeken, bemerk ik waar het de levensloop van een broek betreft zo nu duidelijke verschillen tussen mijn kinderen. De broek van mijn oudste (een jongen) gaat niet half zo lang mee als die van de jongste (een meisje). Dus ik besloot ik mijn vermoeden eens te toetsen door het uitvoeren van een zeer degelijk onderzoek met n = 2 (verhouding jongen: meisje, 50:50). Alle jongens in de groep waren aan het eind van het onderzoek afgerond 6j6m, de meisjes 4j10m. En samen versleten zij in de afgelopen twee jaar zo’n 25 broeken, waarvan twintig uit de kast van de jongen en vijf uit de kast van het meisje (dat namelijk eigenlijk liever glitterjurken en rokken met 7 lagen tule draagt).

Incidenteel overleefde een broek mijn zoon (want: deze zit niet lekker) en ook mijn dochter knipte ooit een gat in haar broek (want: je zei toch dat dit jouw stofschaar was?), toch is er zeker een trend zichtbaar, die ik samenvatte in de grafiek hieronder.grafiek: het leven van een broek

Gezien bovenstaand beeld, zou het aantal versleten broeken trouwens nog veel hoger moeten liggen. Maar ik maakte gebruik van een welbekende list, hieronder de grafiek met het effect daarvan in rood toegevoegd.

Of het nu een broek van een paar euro of een broek uit die toffe kinderkledingwinkel in het dorp is, het voelt voor mij niet goed een passende en – behalve kapotte knie – prima broek in de container te mikken. Dus repareer ik ze heel ouderwets met een lapje stof of een strijkapplicatie. Van een vrij prijzige broek, tornde ik de achterzak los om als kniestuk te gebruiken. En voor de hippe joggingbroek die ik vandaag repareerde, kopieerde ik het logo achterop om het vervolgens uit (flock- en flexfolie) te snijden en op de knie te strijken (zie afbeelding rechts).

Mocht je het zelf eens willen proberen dan vind je hieronder een lijstje met blogs met ideeën en uitleg:


Onze eigen spijkerbroeken, meestal afgedankt wegens slijtage, leg ik op een stapel om er in de lente zomerjassen voor de kinderen van te maken. Hiernaast één met mouwen en een capuchon van joggingstof (patroon knippie februari/ maart 2016).

Nu moet ik wel bekennen dat dit alles betrekkelijk veel tijd kost. Voor mij is het een hobby, maar was het dat niet, en had ik hier niet de materialen en machines, dan zouden die broeken – ongewild – toch in de container belanden. En daarom bedacht ik me: Hoe fantastisch zou het zijn als merken die in willen zetten op duurzaamheid en milieu, dat nu eens niet alleen roepen op hun overvloed aan aangehechte labels, maar in plaats daarvan een opstrijkbaar kniereparatiestukje in het zakje bij de reserveknoop zouden gaan stoppen?

Hoe gaat dat bij jullie? Knieën met gaten of blijven de broeken van jouw kinderen heel tot ze eruit gegroeid zijn? Heb je de tijd en spullen om ze te repareren? En doe je dat, of komt het er niet van? Zou een bijgeleverd kniereparatiestuk iets voor jou zijn? Misschien ken je een merk dat het al doet. Ik lees het graag!

This entry was posted in life hacks, naald & draad and tagged , , , by .

Geer en Goor

Sommige dagen zijn gewoon leuker dan anderen. Afgelopen zaterdag bijvoorbeeld, toen ik na gedegen vooronderzoek zonder gêne niet alleen de felbegeerde robotstofzuiger (de Neato Signature Pro XV), maar ook de iRobot 380 dweilrobot (zelfde makers als van de Roomba) bestelde.

En omdat sommige dagen leuker zijn dan andere, werd de zondag nog beter. Beide apparaten werden stipt 12:00 bezorgd. Zondag? Ja echt. Zaterdag voor 23:59 besteld en op voorraad? Dan bezorgt coolblue.nl op zondag. Dat is overigens enthousiasme, geen reclame. Ik heb – vooralsnog – geen aandelen Coolblue.

‘Er zijn mensen die hun apparaten een naam geven’, zei de man. Ik probeerde niet te gniffelen beet op mijn tong. Mannen ja, die geven hun apparaten een naam (pun intented). Wat ik van Dora the Explorer vond? En misschien konden we haar dan – je werkt beiden in de IT of niet – met wat herprogrammeren finetunen om na afloop ‘Yes, we did it!’, te zingen. Bij mij rees enige irritatie, die ik snel de kop indrukte met een steevast besluit. Na 8,5 jaar waarin de man wellicht een tiental keren de stofzuiger bediende, zou de robot mán zijn.

Uiteindelijk is dat bijna gelukt. Via een niet te serieus gesprek over natte dweilen en zuigen, werd het Joling & Gordon. Geer & Goor over de vloer. Dus, kom op beste heren. Niet lullen maar poetsen!

 

 

 

 

 

 

This entry was posted in life hacks, reviews and tagged by .