Categoriearchief: 3D-design

Vakantiepret: hovercraft

Superleuk en simpel. Een plaatje met een tuutje waar je een opgeblazen ballon op zet. Hij blaast de lucht er aan de onderkant uit en dan heb je, jawel, een hovercraft. De kinderen hadden er in ieder geval veel plezier mee.

Ik heb het model op Sketchfab gezet, daar kun je het bekijken en downloaden om te printen. Geen 3D-printer? Met een cd’tje, ducktape en een stukje pvc-pijp kan het ook!

This entry was posted in 3D-design and tagged , by .

Allemaal blij: Een gwóót zwembad met een 3D-geprint verloopstukje

De kinderen wilden een zwembad

Niet zo’n laag opblaasding. Nee. ‘Zo’n gwóte mama, net als Noowa’, aldus Phi van vijf die nog steeds niet kan kiezen tussen mijn Gooische of de hier meer geaccepteerde en amper hoorbare r. Zelf zag ik ook wel voordelen. Ieder jaar zet ik, zodra de temperaturen stijgen, het opblaasbad op. Verschrikkelijke dingen vind ik dat. De bovenste rand is meestal binnen enkele weken lek en van het geld besteed aan nieuwe goedkope badjes, hadden we inmiddels ook wel een grote kunnen kopen. Waar je dan een pomp in kunt hangen. En een zwembadstofzuiger. Want na vijf jaar opblaasbadjes betwijfel ik of het schoonhouden van een groot bad met fatsoenlijke toebehoren meer werk is dan om de drie dagen het water uit zo’n opblaasding te laten lopen, er lucht bij te blazen, te ontdoen van zand, zooi en alg en weer te vullen.

We overdreven misschien een beetje

Om nog een beetje ruimte over te houden in de tuin, kochten we een relatief klein groot bad. 3,05 meter rond, inhoud bijna 5000 liter. En aangezien de capaciteit van de pomp minimaal 1/6 van de inhoud van het bad moest zijn, sloot de man daar een 8000 l/h zandfilterpomp op aan.

De zwembadstofzuiger heeft een minimumpompvermogen van 5000 l/h nodig en we wilden er ook graag een skimmer op aansluiten. En te zijner tijd misschien een verwarmingssysteem. Wie weet. Met een schouderophalende ‘better safe than sorry’, ging de overkillpomp toch het karretje in.

En toen moest de boel natuurlijk worden aangesloten en wel zo dat ik voor het schoonmaken, geen darm los hoef te halen.

Want ja, ik kan de slang van de skimmer loshalen van de zijwand van het zwembad en dan de darm van de stofzuiger aansluiten. Maar dat vind ik ook wel een beetje veel werk. En dus reden we nog eens terug naar de van Cranenbroek voor een kleppensysteem, waar beide darmen op zouden passen. Een koppelstuk dat natuurlijk uitverkocht was. Gekocht door mensen die net iets eerder op goede ideeën kwamen. Ik had online ook nog die handige doppen voor op de skimmer gezien, waarmee je de darm direct bovenaan de skimmer aan kunt sluiten. Ideaal. Maar die dop past dan weer precies niet op ónze niet-zo-luxe skimmer. Niet zo ideaal.

Maar nu hebben we dus die 3D-printer

Ik wil de slang er vanaf deze kant in één beweging op kunnen draaien

En ik had wel weer zin in een klein projectje. Kan ik een aansluiting maken, van de binnenkant van onze Flowclear skimmer naar de 32mm darm van de zwembadstofzuiger? Zodat ik de slang er simpelweg in en uit kan draaien, in plaats van steeds die darmen te moeten wisselen, om de stofzuiger aan te sluiten.

Zie links de binnenkant van de skimmer. Zonder het drijvende deel en mandje. De zwarte rubberen ring zit om een verhoogde grijze plastic ring daarin (eureka!) een uitsparing om ‘iets’ in te draaien. Geen schroefdraad, maar een uitsparing om iets in de drukken en met een draaibeweging vast te klikken. Het moet niet moeilijk zijn iets aan die 32mm stofzuigerslang te maken, dat daarin vastgezet kan worden. Toch?

Na een beetje meten, spelen in Blender en anderhalf uur wachten, kon ik trots op Twitter melden dat het was gelukt. Geen fancy dopje, zelfs niet in de stijl of kleur van ons zwembad (hoewel we de kleuren wel hebben liggen), maar het werkt als een trein. Drijvend deel uit de skimmer halen, netje eruit, de slang erin draaien en gaan!

Dat er een beetje water vanuit de skimmer langs de aansluiting lekt is met de capaciteit van de pomp geen probleem. Mogelijk is het zelfs wel fijn, om vacuümzuigen van de stofzuiger op het zeil te voorkomen. It’s not a bug, it’s a feature. De grijze klem die op de darm gedraaid zit, zat nog op de slang en heb ik laten zitten. Door het ribbeltje aan de bovenkant van het model blijft de darm ook zonder klem zitten.

Heb je toevallig dezelfde skimmer en darm die je aan wil sluiten? En ook nog een 3D-printer? Op Sketchfab (zie hieronder) kun je het – niet opgepoetste, maar wel functionele – model downloaden om zelf uit te printen. Waarschijnlijk moet je net als ik de uitstekende delen aan de zijkant een beetje bijvijlen.

 

 

This entry was posted in 3D-design by .

Eureka! Een geprinte bout met moer.

Je wilt een bout met moer. Dus je rijdt even naar de bouwmarkt waar je de keuze hebt uit honderden soorten, maten, materialen en hoeveelheden,  tekent deze in Blender en print hem uit.

Klinkt makkelijk, valt – voor iemand die net begon 3D-tekenen – een klein beetje tegen. Dit omdat bout en moer wat speling nodig hebben, zodat ze niet alleen op je scherm, maar ook uitgeprint soepel om elkaar draaien. Misschien verfijn ik de door mij gebruikte methode nog en maak ik binnenkort nóg een zinloos filmpje, van webvervuiling kun je immers nooit genoeg hebben. Voor nu wil ik vooral graag mijn eureka-momentje met jullie delen –mijn enthousiasme moet je er even bij denken, juichen en springen deed ik om de kijker te sparen offline.

 

This entry was posted in 3D-design and tagged by .

Troubleshooting the Dremel3D20 for absolute beginners

En toen hadden we een 3D printer. Drie weken voor Tweakers deze vergelijking maakte, waar de Dremel3D20 niet al te best uitkwam. Eerlijk gezegd herkennen we een aantal van de genoemde punten. Terugbrengen doen we niet, want we betaalden er ook maar de helft voor. En voor dat bedrag hebben we zeker waar voor ons geld.

Maar goed, het gaat allemaal nog niet perfect. Dat heeft weinig met de door Tweakers aangehaalde punten te maken, wel met mijn eigen leek-status op het gebied van 3D ontwerpen en printen trouwens. Want behalve een incidenteel wat meubels verplaatsen in Google Sketchup, had ik geen ervaring met 3D software. Eerst maar eens wat door andere mensen ontworpen 3D-modellen geprobeerd te printen. Zelf ontwerpen was de volgende stap, en toen ik met het verfijnen van wat ontwerpjes begon, liep ik inderdaad tegen wat beperkingen aan. Zoals eerder vermeld, voornamelijk mijn eigen. Waarvan ik overigens verwacht dat ze niet uniek zijn voor deze printer. Dus hier de eerste issues waar ik tegenaan liep. Met oplossingen.

Waar vind ik kant en klare bestanden om te printen?

Een bestand dat eindigt op .stl kan door vrijwel alle 3D printersoftware – bijgeleverd bij je printer – worden ingelezen en omgezet tot een printbestand voor jouw printer. Online worden ongelooflijk veel van deze bestanden gedeeld. All3DP zet een aantal databases waar modellen worden gedeeld voor je op een rij. Let op: overhangende delen hebben soms ondersteuning nodig, in de lucht printen, gaat namelijk niet. Iedere volgende laag moet op het printbed of een laag eronder komen. Deze ondersteuning moet je meestal zelf nog aanbrengen. Dit is vrij eenvoudig. Zie hieronder.

Hoe ondersteun ik overhangende delen?

Via de Dremel website kun je PrintStudio downloaden. Met deze branded versie van Autodesk kun je overhangende delen met een klik op de knop automatisch of – als je wilt – handmatig ondersteuning geven. Deze ondersteuning verwijder je na het printen door ze van je model af te breken. Een pincetje, (knijp)tang en setjes met kleine vijltjes is geen overbodige luxe.

Het filament blijft aan de printkop zitten/ mijn (rechte) ontwerp wordt scheef aflopend geprint

Waarschijnlijk moet je de printplaat (via het menu op de printer tool>level) opnieuw lijnen. Als het goed is heb je hiervoor een dun kaartje bij je printer geleverd gekregen. Het programma loodst je door de stappen: Op drie punten staat de printer stil en probeer je het kaartje tussen de printkop en de plaat te passen. Hij moet er precies makkelijk onderdoor kunnen glijden. Is er extra ruimte tussen kaart en kop, dan moet je het plaatje met de draaiknoppen onder het plaatje omhoog draaien, gaat het schuiven stroef, draai dan het plaatje op dit punt iets omlaag.

Als je printkop er nu nog steeds uitziet als Bob Ross, kan het zijn dat een deel van je printbestand ‘in de lucht’ wordt geprint. Bijvoorbeeld omdat het – ten opzichte van – andere delen hoger is uitgelijnd op de z-as, of te ver overhangt (zie hierboven).

Als je de oplossing niet in bovenstaande twee punten vindt, kan het ook nog zijn dat je printer niet stabiel of recht genoeg staat. Zet hem op een stevig bureau of anders gewoon op de grond.

De eerste laag blijft niet plakken

Je kunt je printer uitbreiden (non-dremel), zodat deze een verwarmd printbed heeft. Of speciaal folie kopen, om erop te plakken. Of met schilderstape. Maar verreweg het goedkoopst, simpelst en absoluut effectief bleek hier: lijmstift. Pritt, of die van de action. Printbed (met daarop de standaard Dremel folie die bij de printer geleverd werd) even schoonmaken met een doekje met water, afdrogen, pritten, printen, print verwijderen. Herhaal. Helpt ook tegen kromtrekken.

Disclaimer: Het plakt érg goed en ik ben natuurlijk niet verantwoordelijk voor losgetrokken folie van de printplaat, gebarsten printjes of andere schade ontstaan door het pritten van je plaat. Door er iets duns onder te steken, zoals oude bonuskaart, of liefst iets van nog net iets dunner/ flexibeler plastic kun je je creatie voorzichtig loswrikken. Met wat geduld schadevrij. 😉

Alles ziet er goed uit, maar de standaard bijgeleverde software blijft hangen op het maken van het printbestand.

De reden hiervan, is divers. Soms geeft hij tijdens het laden al de melding dat niet alle oppervlakten gesloten zijn. Soms blijft hij, wanneer je de standaard bijgeleverde software gebruikt, echter pas hangen op het maken van het printbestand in de stap ‘build’. Via de Dremel website heb ik PrintStudio gedownload (je moet eerst een account aanmaken), een branded versie van Autodesk. In PrintStudio is het mogelijk het bouwproces stap voor stap uit te voeren, soms lukt het op deze manier wel. In de stap repair kunnen open oppervlakten soms gesloten worden. In de stap preview worden de lagen opgebouwd, wanneer dit met de originele software niet lukt, lukt het in PrintStudio meestal wel.

Alles gaat perfect, maar hij print niet!

Het ontwerp was gelukt en de standaardsoftware klaagde niet tijdens het opbouwen van de printer-file. Maar eenmaal op de printer gebeurde er…niets. Hij sprong gewoon terug naar het hoofdmenu. Wat blijkt? Lange (ik heb het aantal tekens niet meer getest) filenamen, accepteeert de Dremel3D20 niet. De oplossing is dus net zo suf als het probleem: bestand hernoemen en printen maar.

Dat is pech, stukje weg?!

Ook hier, alles leek prima te gaan, hij genereerde een printbestand en printte het zonder foutmeldingen of waarschuwingen. Maar toen ik het resultaat uit de printer haalde, ontbraken er stukjes, waarvan ik zeker wist dat deze wel aanwezig waren op de tekening.

Ik heb het model met de standaardsoftware omgezet naar een printbestand en toen ik goed keek zag ik dat daar inderdaad ook al – ondanks high quality – delen ontbraken. Het bestand aanmaken in PrintStudio leidt hier vaker tot een gewenst resultaat.


 

Printbestand van hetzelfde model, dit keer met PrintStudio, de binnenring wordt nu goed weergegeven.

NB: De tandwielen komen uit een fantastische 3D klok, ontworpen en gedeeld door TheGoofy op Thingiverse.

En met een goed printbestand, is de print meteen veel beter.

 

 

Card error

De Dremel3D20 kan SD kaarten tot 32Gb lezen. Probeer je gegevens van een kaart te laden met een hogere capaciteit, dan geeft de printer de melding ‘card error’, of blijft deze herstarten wanneer je in het printmenu op de printer op ‘build’ drukt.

En onthoud: oefening baart kunst!

Spirograaf, getekend met Blender.

 

This entry was posted in 3D-design, life hacks and tagged by .

3D ontwerpen én printen door kinderen met Doodle3D Transform

Voor onze 7de trouwdag, Valentijnsdag, omdat we tegels bij de Praxis ophaalden en daar een 3D-printer keihard riep dat hij door ons aangeschaft wilde worden, hebben wij er sinds kort een in huis. Nadat de kinderen zichzelf gretig onze eerste probeersels toe-eigenden, volgden al snel door hen zelf bedachte verzoekjes. Of we een Pókemon konden printen, en nog een en ook Sonic the Hedgehog. Nu alléén nog een pegasus-eenhoorn alsjeblieft, om nog voor het project klaar was met printen alweer drie vervolgprojecten te hebben bedacht. Ik moet erbij zeggen: het printen van een gemiddeld model duurt ook wel een uur of tweeënhalf. De tijd om je wensenlijst uit te breiden, is er.

Zelf ontwerpen

Via platforms als MyMiniFactory en SketchFab delen ontwerpers hun creaties. Met enige ervaring is het een kwestie van opzoeken, aanpassen – klinkt simpel, maar kost de eerste keren best nog wat tijd – en uitprinten. Al wachtend fantaseerden de kinderen verder en kwamen daarna steeds vaker met ideeën waarin deze platforms (nog) niet voorzien. Dus stelde ik in een opwelling voor dat onze zoon de door hem gewenste knotsraket en het pijlvliegtuig zelf zou tekenen.

‘Leuk voorgesteld, moeders, maar je begint zelf net met Blender en dat vind jij zelf al behoorlijk ingewikkeld. Alternatieven zijn makkelijker, maar nog steeds niet kindvriendelijk. Hoe ga ik deze half-belofte in hemelsnaam waarmaken?’

In ontwikkeling: Doodle3D Transform

Dat bleek nog best een uitdaging! Na enig zoekwerk naar een simpel 3D tekenprogramma met kindvriendelijke interface, kwam ik tot de conclusie dat er, voor kinderen en beginners die meer interesse in printen dan CAD-software hebben, weinig aanbod is. Gelukkig trok Doodle3D vier jaar geleden dezelfde conclusie en besloot daar iets aan te doen. Zij ontwikkelden de Doodle3D Sketch app , waarin je je naam of lijntekening 3D’ig kan laten printen. Compleet met apparaatje om het ontwerp direct naar de printer te laten sturen. Deze app zag ik vorig jaar bij De Ontdekfabriek en komt aardig in de richting van wat ik zocht.

Momenteel werken zij aan Doodle3D Transform. En hiermee moet het voor iedereen mogeliijk worden écht 3D te ontwerpen, te delen en te printen. En heb je thuis geen printer, dan stuur je je ontwerp vanuit de applicatie direct door naar de printservice.

 

De bètaversie is al zeer bruikbaar

Doodle3D Transform is nog in ontwikkeling en met 25 euro steun je hun initiatief. Je krijgt hiervoor een volledige licentie voor hun toekomstig product en nu al toegang tot de bètaversie.

Omdat mijn ervaring met de gewone Doodle3D Sketch app al positief was en zij ontwikkelen wat ik wel wil hebben, besloot ik mee te doen. Ik kocht via de site een (toekomstige) licentie en ontving direct per mail een code waarmee wij toegang kregen tot Transform bètaversie. Ik was erg benieuwd wat we er al mee zouden kunnen. Zou het simpel genoeg zou zijn voor mijn zoon van zes?

Na het inloggen was ik meteen enthousiast. Mijn zoon trouwens ook en binnen enkele minuten was hij dan ook degene die het eerste ontwerp met deze geweldige app maakte.

De bètaversie is al enorm bruikbaar. Ideaal is dat alles via je browser werkt. Het maakt niet uit of je een laptop, vast werkstation, MacBook, iPad of  ander type tablet hebt: je hoeft niets te installeren en Doodle3D Transform werkt op ieder systeem met browser en een internetverbinding.

Je start door aan de linkerkant van je scherm zelf iets te tekenen of een bestaande (kinder)tekening in te laden. Aan de rechterkant van je scherm verschijnt terwijl je tekent of vlakken uit het plaatje selecteert met de hiervoor bestemde knop (voor mijn zoon de knop begreep, trok hij zijn tekeningen over en dat werkt ook prima), automatisch een driedimensionale lijntekening, waarvan de hoogte veranderd kan worden. Wanneer je de tekening aan de linkerkant inkleurt, ontstaat rechts een dichte vorm en door gebruik te maken van de functies hoogte veranderen, boetseren en draaien creëer je – ook als zesjarige beginner – in een paar minuten al een 3D-ontwerp.

Ben je tevreden over je creatie, dan kun je het in de app opslaan en/ of exporten naar een .stl-bestand. Zo’n bestand kan vervolgens door je 3Dprintersoftware worden ingelezen en uitgeprint. Je kunt het online ook direct vanuit Doodle3D Transform doorsturen naar een printservice, een externe partij die jouw ontwerp voor je print en naar je opstuurt. Zo te zien kan het worden doorgestuurd naar diensten in Nederland, maar ook in België.

Ten slotte kun je je model delen, nu al via SketchFab en er komen nog meer mogelijkheden zoals andere 3D-platforms, Facebook en Twitter aan. Wanneer je echt via de app deelt, deel je je werk overigens in kleur, het eerste model van mijn zoon, de knotsraket, heb ik na het exporteren naar een .stl-bestand vanaf onze pc op SketchFab gezet. Hierdoor ontbreken de oorspronkelijke kleuren.

 

Doodle3D Transform versus CAD-software

Wie beroepsmatig ontwerpt of producten op maat wil printen, heeft CAD-software nodig waarbij het mogelijk is complexe en nauwkeurige aanpassingen te maken en wil ontwerpen meestal zo manipuleren dat ze op het scherm niet meer van een echte film of foto te onderscheiden zijn. 3D-printen is niet altijd het primaire doel. Om het ontwerp geschikt te maken om het in 3D uit te kunnen printen moet daarom over het algemeen aanvullende functionaliteit worden geïnstalleerd die het model als .stl-bestand kan exporteren. Dit alles maakt deze software vaak uitgebreid en ingewikkeld.

De kracht van Doodle3D Transform zit hem in het weglaten van de details die het werken met CAD-software zo complex maken. Juist wel aanwezig is de mogelijkheid tot het creëren van een bestand dat ingelezen kan worden door de software die standaard met je 3D-printer wordt meegeleverd. De knoppen zijn speels vormgegeven en de app denkt met je mee. Bijvoorbeeld door vormen die tegen elkaar aan worden geplaatst, met elkaar te verbinden. Ook één vorm uit een andere snijden, is mogelijk, door één vorm in een andere te plaatsen en daarna weer te verwijderen.

Zoals ik al schreef, is het product nog in ontwikkeling. Dit betekent dat nog niet alle knoppen in het exportmenu werken en je af en toe – voornamelijk wanneer je als volwassene toch gaat experimenteren met complexere vormen – nog wel een foutje tegenkomt (deze meld je als bètagebruiker via de chat bij de ontwikkelaar, zo help je de app verder te optimaliseren). Desalniettemin is het product voor een bètaversie al erg compleet en kan onze zesjarige er prima mee uit de voeten. Ook hij is enthousiast (en laat het nu trots aan al zijn vriendjes zien).

Voor wie gebruiksgemak belangrijker is dan precies op maat, voor wie kinderen hun fantasieën wil laten omzetten in een 3D-model en ongeacht of je zelf thuis een 3D-printer hebt, wordt (is) Doodle3D Transform echt een briljant product.

Disclaimer: Dit is geen advertentie, ik ben een oprecht enthousiaste bètagebruiker. De licentie voor Doodle3D Transform kocht ik op eigen initiatief. Ik word niet betaald om dit te schrijven en heb geen banden met Doodle3D B.V. of één van de andere genoemde bedrijven/ producten.

 

 

 

This entry was posted in 3D-design, reviews and tagged , , by .