Tagarchief: kinderen

Vakantiepret: hovercraft

Superleuk en simpel. Een plaatje met een tuutje waar je een opgeblazen ballon op zet. Hij blaast de lucht er aan de onderkant uit en dan heb je, jawel, een hovercraft. De kinderen hadden er in ieder geval veel plezier mee.

Ik heb het model op Sketchfab gezet, daar kun je het bekijken en downloaden om te printen. Geen 3D-printer? Met een cd’tje, ducktape en een stukje pvc-pijp kan het ook!

This entry was posted in 3D-design and tagged , by .

Autodidact

De kinderen, Φ(5) en θ(6), zijn in de tuin aan het skaten. Φ komt nog moeilijk vooruit en θ wil haar helpen. Hij legt uit hoe het moet. Waarop Φ boos wordt en roept: ‘Je hoeft het mij niet uit te leggen, ik ben autodidact!’

Een mond vol voor een 5-jarige, maar niet verwonderlijk. Sinds kort is de film Vaiana beschikbaar op Netflix. In de film zegt Vaiana dit heel bijdehand tegen Maui.

Het viel me mee dat θ niet net als Maui reageerde met ‘geen dank hoor!’.

This entry was posted in Geen categorie and tagged by .

3D ontwerpen én printen door kinderen met Doodle3D Transform

Voor onze 7de trouwdag, Valentijnsdag, omdat we tegels bij de Praxis ophaalden en daar een 3D-printer keihard riep dat hij door ons aangeschaft wilde worden, hebben wij er sinds kort een in huis. Nadat de kinderen zichzelf gretig onze eerste probeersels toe-eigenden, volgden al snel door hen zelf bedachte verzoekjes. Of we een Pókemon konden printen, en nog een en ook Sonic the Hedgehog. Nu alléén nog een pegasus-eenhoorn alsjeblieft, om nog voor het project klaar was met printen alweer drie vervolgprojecten te hebben bedacht. Ik moet erbij zeggen: het printen van een gemiddeld model duurt ook wel een uur of tweeënhalf. De tijd om je wensenlijst uit te breiden, is er.

Zelf ontwerpen

Via platforms als MyMiniFactory en SketchFab delen ontwerpers hun creaties. Met enige ervaring is het een kwestie van opzoeken, aanpassen – klinkt simpel, maar kost de eerste keren best nog wat tijd – en uitprinten. Al wachtend fantaseerden de kinderen verder en kwamen daarna steeds vaker met ideeën waarin deze platforms (nog) niet voorzien. Dus stelde ik in een opwelling voor dat onze zoon de door hem gewenste knotsraket en het pijlvliegtuig zelf zou tekenen.

‘Leuk voorgesteld, moeders, maar je begint zelf net met Blender en dat vind jij zelf al behoorlijk ingewikkeld. Alternatieven zijn makkelijker, maar nog steeds niet kindvriendelijk. Hoe ga ik deze half-belofte in hemelsnaam waarmaken?’

In ontwikkeling: Doodle3D Transform

Dat bleek nog best een uitdaging! Na enig zoekwerk naar een simpel 3D tekenprogramma met kindvriendelijke interface, kwam ik tot de conclusie dat er, voor kinderen en beginners die meer interesse in printen dan CAD-software hebben, weinig aanbod is. Gelukkig trok Doodle3D vier jaar geleden dezelfde conclusie en besloot daar iets aan te doen. Zij ontwikkelden de Doodle3D Sketch app , waarin je je naam of lijntekening 3D’ig kan laten printen. Compleet met apparaatje om het ontwerp direct naar de printer te laten sturen. Deze app zag ik vorig jaar bij De Ontdekfabriek en komt aardig in de richting van wat ik zocht.

Momenteel werken zij aan Doodle3D Transform. En hiermee moet het voor iedereen mogeliijk worden écht 3D te ontwerpen, te delen en te printen. En heb je thuis geen printer, dan stuur je je ontwerp vanuit de applicatie direct door naar de printservice.

 

De bètaversie is al zeer bruikbaar

Doodle3D Transform is nog in ontwikkeling en met 25 euro steun je hun initiatief. Je krijgt hiervoor een volledige licentie voor hun toekomstig product en nu al toegang tot de bètaversie.

Omdat mijn ervaring met de gewone Doodle3D Sketch app al positief was en zij ontwikkelen wat ik wel wil hebben, besloot ik mee te doen. Ik kocht via de site een (toekomstige) licentie en ontving direct per mail een code waarmee wij toegang kregen tot Transform bètaversie. Ik was erg benieuwd wat we er al mee zouden kunnen. Zou het simpel genoeg zou zijn voor mijn zoon van zes?

Na het inloggen was ik meteen enthousiast. Mijn zoon trouwens ook en binnen enkele minuten was hij dan ook degene die het eerste ontwerp met deze geweldige app maakte.

De bètaversie is al enorm bruikbaar. Ideaal is dat alles via je browser werkt. Het maakt niet uit of je een laptop, vast werkstation, MacBook, iPad of  ander type tablet hebt: je hoeft niets te installeren en Doodle3D Transform werkt op ieder systeem met browser en een internetverbinding.

Je start door aan de linkerkant van je scherm zelf iets te tekenen of een bestaande (kinder)tekening in te laden. Aan de rechterkant van je scherm verschijnt terwijl je tekent of vlakken uit het plaatje selecteert met de hiervoor bestemde knop (voor mijn zoon de knop begreep, trok hij zijn tekeningen over en dat werkt ook prima), automatisch een driedimensionale lijntekening, waarvan de hoogte veranderd kan worden. Wanneer je de tekening aan de linkerkant inkleurt, ontstaat rechts een dichte vorm en door gebruik te maken van de functies hoogte veranderen, boetseren en draaien creëer je – ook als zesjarige beginner – in een paar minuten al een 3D-ontwerp.

Ben je tevreden over je creatie, dan kun je het in de app opslaan en/ of exporten naar een .stl-bestand. Zo’n bestand kan vervolgens door je 3Dprintersoftware worden ingelezen en uitgeprint. Je kunt het online ook direct vanuit Doodle3D Transform doorsturen naar een printservice, een externe partij die jouw ontwerp voor je print en naar je opstuurt. Zo te zien kan het worden doorgestuurd naar diensten in Nederland, maar ook in België.

Ten slotte kun je je model delen, nu al via SketchFab en er komen nog meer mogelijkheden zoals andere 3D-platforms, Facebook en Twitter aan. Wanneer je echt via de app deelt, deel je je werk overigens in kleur, het eerste model van mijn zoon, de knotsraket, heb ik na het exporteren naar een .stl-bestand vanaf onze pc op SketchFab gezet. Hierdoor ontbreken de oorspronkelijke kleuren.

 

Doodle3D Transform versus CAD-software

Wie beroepsmatig ontwerpt of producten op maat wil printen, heeft CAD-software nodig waarbij het mogelijk is complexe en nauwkeurige aanpassingen te maken en wil ontwerpen meestal zo manipuleren dat ze op het scherm niet meer van een echte film of foto te onderscheiden zijn. 3D-printen is niet altijd het primaire doel. Om het ontwerp geschikt te maken om het in 3D uit te kunnen printen moet daarom over het algemeen aanvullende functionaliteit worden geïnstalleerd die het model als .stl-bestand kan exporteren. Dit alles maakt deze software vaak uitgebreid en ingewikkeld.

De kracht van Doodle3D Transform zit hem in het weglaten van de details die het werken met CAD-software zo complex maken. Juist wel aanwezig is de mogelijkheid tot het creëren van een bestand dat ingelezen kan worden door de software die standaard met je 3D-printer wordt meegeleverd. De knoppen zijn speels vormgegeven en de app denkt met je mee. Bijvoorbeeld door vormen die tegen elkaar aan worden geplaatst, met elkaar te verbinden. Ook één vorm uit een andere snijden, is mogelijk, door één vorm in een andere te plaatsen en daarna weer te verwijderen.

Zoals ik al schreef, is het product nog in ontwikkeling. Dit betekent dat nog niet alle knoppen in het exportmenu werken en je af en toe – voornamelijk wanneer je als volwassene toch gaat experimenteren met complexere vormen – nog wel een foutje tegenkomt (deze meld je als bètagebruiker via de chat bij de ontwikkelaar, zo help je de app verder te optimaliseren). Desalniettemin is het product voor een bètaversie al erg compleet en kan onze zesjarige er prima mee uit de voeten. Ook hij is enthousiast (en laat het nu trots aan al zijn vriendjes zien).

Voor wie gebruiksgemak belangrijker is dan precies op maat, voor wie kinderen hun fantasieën wil laten omzetten in een 3D-model en ongeacht of je zelf thuis een 3D-printer hebt, wordt (is) Doodle3D Transform echt een briljant product.

Disclaimer: Dit is geen advertentie, ik ben een oprecht enthousiaste bètagebruiker. De licentie voor Doodle3D Transform kocht ik op eigen initiatief. Ik word niet betaald om dit te schrijven en heb geen banden met Doodle3D B.V. of één van de andere genoemde bedrijven/ producten.

 

 

 

This entry was posted in 3D-design, reviews and tagged , , by .

Het leven van een jongensbroek

Hoewel wij de kinderen thuis proberen mee te geven dat sekseverschillen niet relevant zijn voor de kleur van de donut die ze op woensdagmiddag bij de bakker uit mogen zoeken, bemerk ik waar het de levensloop van een broek betreft zo nu duidelijke verschillen tussen mijn kinderen. De broek van mijn oudste (een jongen) gaat niet half zo lang mee als die van de jongste (een meisje). Dus ik besloot ik mijn vermoeden eens te toetsen door het uitvoeren van een zeer degelijk onderzoek met n = 2 (verhouding jongen: meisje, 50:50). Alle jongens in de groep waren aan het eind van het onderzoek afgerond 6j6m, de meisjes 4j10m. En samen versleten zij in de afgelopen twee jaar zo’n 25 broeken, waarvan twintig uit de kast van de jongen en vijf uit de kast van het meisje (dat namelijk eigenlijk liever glitterjurken en rokken met 7 lagen tule draagt).

Incidenteel overleefde een broek mijn zoon (want: deze zit niet lekker) en ook mijn dochter knipte ooit een gat in haar broek (want: je zei toch dat dit jouw stofschaar was?), toch is er zeker een trend zichtbaar, die ik samenvatte in de grafiek hieronder.grafiek: het leven van een broek

Gezien bovenstaand beeld, zou het aantal versleten broeken trouwens nog veel hoger moeten liggen. Maar ik maakte gebruik van een welbekende list, hieronder de grafiek met het effect daarvan in rood toegevoegd.

Of het nu een broek van een paar euro of een broek uit die toffe kinderkledingwinkel in het dorp is, het voelt voor mij niet goed een passende en – behalve kapotte knie – prima broek in de container te mikken. Dus repareer ik ze heel ouderwets met een lapje stof of een strijkapplicatie. Van een vrij prijzige broek, tornde ik de achterzak los om als kniestuk te gebruiken. En voor de hippe joggingbroek die ik vandaag repareerde, kopieerde ik het logo achterop om het vervolgens uit (flock- en flexfolie) te snijden en op de knie te strijken (zie afbeelding rechts).

Mocht je het zelf eens willen proberen dan vind je hieronder een lijstje met blogs met ideeën en uitleg:


Onze eigen spijkerbroeken, meestal afgedankt wegens slijtage, leg ik op een stapel om er in de lente zomerjassen voor de kinderen van te maken. Hiernaast één met mouwen en een capuchon van joggingstof (patroon knippie februari/ maart 2016).

Nu moet ik wel bekennen dat dit alles betrekkelijk veel tijd kost. Voor mij is het een hobby, maar was het dat niet, en had ik hier niet de materialen en machines, dan zouden die broeken – ongewild – toch in de container belanden. En daarom bedacht ik me: Hoe fantastisch zou het zijn als merken die in willen zetten op duurzaamheid en milieu, dat nu eens niet alleen roepen op hun overvloed aan aangehechte labels, maar in plaats daarvan een opstrijkbaar kniereparatiestukje in het zakje bij de reserveknoop zouden gaan stoppen?

Hoe gaat dat bij jullie? Knieën met gaten of blijven de broeken van jouw kinderen heel tot ze eruit gegroeid zijn? Heb je de tijd en spullen om ze te repareren? En doe je dat, of komt het er niet van? Zou een bijgeleverd kniereparatiestuk iets voor jou zijn? Misschien ken je een merk dat het al doet. Ik lees het graag!

This entry was posted in life hacks, naald & draad and tagged , , , by .